Ghostdog's Music

24/11/2009

"Μεγάλωσα".....


     Μεγάλωσα    

Στίχοι: Αλεξίου Χαρούλα

Μουσική: Αλεξίου Χαρούλα

Ερμηνευτές: Αλεξίου Χαρούλα


Μεγάλωσα


Στο τέρας της πολης


Ήπια φόβο πολύ, ήπια μόλυνση, ήπια ψέματα


Κατάπια λόγια λιπαρά


Ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω


Κορόιδεψα τη δίψα μου να δω… γιατί είμαι εδώ


Μεγάλωσα


Με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας


Με βλέμματα συμπάθειας


Και άσκοπης προσπάθειας να είμαστε καλοί


Εμείς;


Άλλο εμείς, άλλοι εμείς


Πάντα γι’ άλλα μιλάμε – Πάντα γι’ άλλους μιλάμε




Πάντα γι’ άλλους μιλάμε


έτσι δεν πονάμε


έτσι ξεχνάμε




Μεγάλωσα


Τέρας της οικογένειας


Ανούσιας ευγένειας με ψευτο – υποταγή


Ηθοποιός παιδί στο ρόλο του μεγάλου


Δεν σου μιλώ για βία, μιλάω για βιασμό


Να ζεις την εφηβεία σημαίνει πόλεμο


Με μια εφηβεία λάσπη, στο σιχαμένο άστυ


Ενήλικας μετά νευρωτικός


Πάντα γι’ άλλα μιλάμε




Πάντα γι’ άλλους μιλάμε


έτσι δεν πονάμε


έτσι ξεχνάμε




Μεγάλωσα


Σύνδεση ‘’otenet’’


Γλυκά απ’ το ‘’Palette’’


Μετά στα ‘’Silhouette”


Σκεπάζουμε τους πόνους με φαϊ


Τα όνειρα σε σύνθλιψη, αργότερα η κατάθλιψη


Φρικιό του Εγώ με τσαμπουκά ναυαγό


Πάμε γι’ άλλα μια ζωή πάμε γι΄άλλα


Βάλτο στα πόδια – πονάει πολύ


Σε φτύνω σε φιλώ – δε σε πάω μα σ’ αγαπώ


Παράνοια – διάνοια – επιφάνεια


Επιφάνεια – επιφάνεια – επιφάνεια


Στεριά – Πιάσαμε στεριά


Δάκρυα…καυτά μου δάκρυα


Ο πόνος μαλακώνει


Δάκρυα καλά μου δάκρυα – Βιολογικός καθαρισμός


Πάντα γι’ άλλα μιλάμε – Πάντα γι’ άλλους μιλάμε




Πάντα γι’ άλλους μιλάμε


έτσι δεν πονάμε


έτσι ξεχνάμε




Μεγάλωσα


Αγάπη πριν το Άλφα


Και κάτω απ’ το μηδέν το υποσυνείδητό μου


Το χώμα του λασπώνει


Τους σάπιους μου καρπούς ανακυκλώνει


Μεγάλωσα


Μα το παιδάκι κλαίει


Δεν ξέρει γιατί φταίει. Δεν έχει πού να πάει


Τα νύχια του μασάει και βρέχει τα σεντόνια


Αποσυρμένο χρόνια στης φάτνης του τα βάθη


‘’Καλά να πάθει – Καλά να πάθει - Καλά να πάθει’’


Η μάνα του φωνάζει


Του δίνει γάλα, το μαλώνει


Έτσι πια θα το μεγαλώνει




Πάντα γι’ άλλους μιλάμε


έτσι δεν πονάμε


έτσι ξεχνάμε




Μεγάλωσα θα πει – να κάνεις το παπί


Να ζεις την απουσία


Να γίνεις εξουσία


Να μάθεις να γελάς


Και να παραφυλάς


Να παίρνεις αποφάσεις


Να απαγορεύεται να χάσεις


Μεγάλωσα σημαίνει


Να ζεις μ’ αυτό που σ’ αρρωσταίνει


Να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια


Να βγάζεις τόνους τα σκουπίδια


Να ρίχνεις σ’ αλλους τ’ άδικα


Να βλέπεις πρωϊνάδικα


Να ακούς πιστά τις αναλύσεις


Να αιμοδιψάς για ειδήσεις


Να λες και yes να λες και no


Να συνηθίζεις τα πορνό


Να πολεμάς στον καναπέ


Να μην μπορείς χωρίς Φραπέ




Πάντα γι’ άλλους μιλάμε




Μεγαλώνω θα πει


Να ‘ρχεται η ανατροπή


Οι καιροί να στη φέρνουν


Τα μυαλά να σου γδέρνουν


Να ζητάς να κουρνιάσεις


Και να βρίσκεις οάσεις


Στις ψυχώσεις των άλλων


Που έχουν για περιβάλλον


Ίδιες φάτσες με σένα


Γόνατα λυγισμένα


Όνειρα ξεχασμένα




Πάντα γι’ άλλους μιλάμε


έτσι δεν πονάμε
έτσι ξεχνάμε





ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ..........








29/09/2009

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ




ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ....

του Ghostdog

Θέλω τόσο πολύ να βρίσω, μα.....
Θέλω τόσο πολύ να φτύσω, αλλά.....
Βλέπω ντιμπέιτ και παλινδρομώ....
Να κλάψω;


Να γελάσω;


Να ρίξω με το όπλο στην οθόνη;


Παρατηρώ 6 ανθρώπους να προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη μου, ώστε να τους παραδώσω την μοίρα μου για τα επόμενα 4 χρόνια...
Όμως, δεν πείθομαι....
Είμαι δύσπιστος; Είμαι καχύποπτος; Μήπως είμαι βλάξ;

Μήπως από την άλλη, και οι 6, δεν διαθέτουν ψήγμα από την "Τέχνη της Πειθούς";


Μήπως και οι 6, άλλος λίγο και άλλος πολύ, με όσα λένε, δείχνουν να... "τελούν εν ευθυμία", προκαλώντας σε εμέ, εντονότατη δυσφορία;;;

Ο κ. Παπανδρέου, μας ζάλισε με την φράση "θα σηκώσω τα μανίκια"....
Εντάξει, καταλάβαμε....
Την ξέρεις την φράση και το νόημά της....
Εσείς κ. Παπανδρέου θα σηκώσετε τα μανίκια του πουκαμίσου σας και όλοι εμείς που καθημερινά "τραβάμε το μανίκι" θα φάμε φύκια!!!

 

Θα σηκώσετε τα μανίκια,
θα μας ταΐσετε με φύκια
βαλμένα σε κουτί,
στολισμένο με μεταξωτές κορδέλες....

"Φύκια και μεταξωτές κορδέλες" λέει ο πάνσοφος λαός, άσχετα αν αυτή την σοφία δεν την αποδεικνύει και το αποτέλεσμα των κάλπεων, εδώ και πολλά χρόνια....

Ο κ. Καραμανλής από την άλλη, εμφανίστηκε θυμωμένος!!!!
Είχε το ύφος, που έχουν οι μπαμπάδες όταν μαλώνουν τα παιδιά τους....

 
Άνθρωπέ μου λάλησες;


Δεν απευθύνεσαι στα δίδυμα παιδάκια σου, αλλά στον λαό στον οποίο απεδείχθης ασυνεπής και τραγικά ανεπαρκής να του επιλύσεις τα προβλήματά του αλλά και να του δώσεις όσα προεκλογικά του έταξες!!!

Η κ. Παπαρήγα....
Αχ, κυρία  Παπαρήγα, πόσο συμπαθής και συνεπής μπορεί να είστε;

 
Απάντηση: ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!!


Αυτά όμως τα στοιχεία δεν αρκούν, ούτε για να πείσουν πως έχετε λύσεις μα ούτε και για να προσελκύσουν νέους ψηφοφόρους!
Κατά την διάρκεια των απαντήσεών της υπήρξαν στιγμές που η έκφραση στο πρόσωπό της εξέπεμπε δυσφορία!
Όχι γιατί αυτά που έλεγε δεν τα πίστευε, αλλά γιατί μάλλον ένοιωθε σαν να έχει καταπιεί κασέτα(ή cd στην σύγχρονη εποχή)....
Ίδιες φράσεις, ίδιο ύφος, ίδιος τόνος.....


Τα έχω "πάρει" χωρίς κάποιος να μου τα έχει "δώσει".....

Διαρκώς μουρμουρίζω ένα συνθηματάκι, που πρωτοάκουσα στα τέλη του '80....

"Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή"!!!


Δεν είμαι πυρομανής. Δεν είμαι αναρχικός. Δεν είμαι μηδενιστής.
Σέβομαι, αγαπάω και εκτιμώ το τί συμβολίζει για ετούτο εδώ τον τόπο το συγκεκριμένο κτήριο, αλλά....

 
Η Βουλή, όπως την έχουν καταντήσει οι εδώ και 30 χρόνια "θαμώνες" της, παραπέμπει περισσότερο σε άντρο οργίων, παρά στο υπέρτατο σύμβολο της Ελληνικής Δημοκρατίας....
 

Άρα, αν οι 300 "θαμώνες" της, την χρησιμοποιούν για να "οργιάζουν", καλύτερα να την κάψουμε!!!

Ακόμα και οίκος ανοχής να ήταν, δεν θα είχε ξεπεράσει τουλάχιστον τα όρια της ανοχής του λαού....

 
"Τόσα δίνω. Πόσα θες; Στην βουλή πουλάνε ό,τι θες...."

  
Πουλάνε δημόσιο χρήμα, Ελληνική Γη, ανθρώπινο μόχθο και ανθρώπινες συνειδήσεις....


Το κυρίαρχο ερώτημα και αιχμή του δόρατος της ΝΔ κατά του ΠΑΣΟΚ σε ετούτες τις εκλογές, είναι που θα βρει ο κ. Παπανδρέου τα λεφτά που τάζει στον λαό....


Ο κ. Παπανδρέου, φυσικά και δεν απαντά, γιατί απλά δεν θα τα βρει, όπως άλλωστε κ. Καραμανλή δεν τα βρήκατε και εσείς τόσα χρόνια!!!

 
Και δεν τα βρίσκει κανείς από τους δυό σας γιατί απλά δεν σας λένε ΚΕΒΙΝ ΡΑΝΤ και δεν είστε Πρωθυπουργός της Αυστραλίας....

 
Ο κ. Ραντ λοιπόν, απέδειξε επί του πρακτέου πόσο σημαντικό και πόσο διαφορετικό είναι να είσαι Πρωθυπουργός με αρ..δια από το αρ...δια Πρωθυπουργός....

 
Πώς; 


Απλά, βλέποντας την οικονομική κρίση, αντί να δανειστεί ή να επιβάλλει νέους φόρους, απεφάσισε να κάνει περικοπές στις παροχές και τους μισθούς των Βουλευτών!!!!
 
Όταν οι βουλευτές ακόμα και του ίδιου του κόμματός του αντέδρασαν, η απάντησή του είτο αφοπλιστική και την μεταφέρω όπως την διάβασα:" να πάτε να γαμηθείτε και δεν με νοιάζει εσείς οι γαμημένοι τί σκέπτεστε"!!!

Αν πράγματι λοιπόν κύριοι θέλετε να μας πείσετε πως θα κάνετε τομές και εμείς θα πάψουμε να επιβιώνουμε μετα δυσκολίας με 700€, τότε μειώστε στο μισό τους μισθούς και τις παροχές των βουλευτών. 



Μειώστε στο μισό τις υπέρογκες συντάξεις σας αλλά και τους υπέρογκους μισθούς και παροχές στους συμβούλους σας, στους συμβούλους των υπουργείων, στους διευθυντάδες-τομεάρχες των Δημοσίων Υπηρεσιών και Οργανισμών και τότε θα δείτε πόσα εκατομμύρια Ευρώ θα εξοικονομούνται κάθε μήνα.
 
Όλοι αυτοί οι διευθυντάδες, σύμβουλοι και λοιποί παρατρεχάμενοι, δεν μπορεί να αμείβονται με 3.000 ή με 20.000€ και εμείς να παίρνουμε 700€ και να μας ζητάτε να είμεθα και ευχαριστημένοι.
Κάτι τέτοιοι σύμβουλοι και διευθυντές, με τις δικές σας πλάτες έχουν το υφάκι: 

" γιατί να πληρώνω εγώ παροχές σε άνεργους ή οικονομικά αδύνατους; Δουλειές υπάρχουν, ας γίνουν οικοδόμοι ή σερβιτόροι"....
 
Κάτι τέτοιες φράσεις με διαολίζουν....

Κάτι τέτοια κομματικά στελέχη σας, ορίσατε ως υπεύθυνους εδώ στην Πάτρα το 2006 εν όψη Πολιτιστικής, και αντί να γνωματεύουν για σεισμούς που είναι και το αντικείμενό τους, γνωμάτευαν για το πολιτιστικό γίγνεσθαι ετούτης της Πόλης!!!

  
Εύλογα, η Πάτρα πολιτιστικά, κατέληξε να μοιάζει σεισμόπληκτη......


Ο ΟΑΕΔ Πάτρας καθώς και άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες και Οργανισμοί, έχουν πήξει από νέους και νέες που εργάζονται 2-3 χρόνια μέσω STAGE, παίρνοντας 450-500€ το μήνα και χωρίς ασφάλιση.
 
Και όλα αυτά γιατί;


Για να παίρνετε εσείς, οι 300 και οι παρατρεχάμενοί σας υπέρογκους μισθούς, χωρίς καν να ιδρώσετε και χωρίς καν οι μισθοί σας να αντικατοπτρίζουν την πραγματική αξία των υπηρεσιών που προσφέρετε;;;

Πόσες νέες θέσεις εργασίας θα ανέκυπταν αν οι μισθοί όλων των ανωτέρω μειώνονταν στο μισό;

Κύριοι, αν τιμάτε τα παντελόνια σας(και εσείς κυρίες μου τα τακούνια σας) θα πρέπει να σπάσετε αυγά για να φτιάξετε την ομελέτα που θέλετε να φάμε.

 
Και αφού θέλετε να σας εξουσιοδοτήσουμε δια ψήφου να ορίζετε την "μοίρα" μας, οφείλετε να δώσετε το καλό παράδειγμα και να σπάσετε πρώτα τα αυγά από το δικό σας κοτέτσι!!!

 
Ειδάλλως, αντί να διεκδικείτε είσοδο στην Βουλή, εισέλθετε στο κοτέτσι σας και ρουφήξτε τα αυγουλάκια σας!!


Εκεί, η είσοδος είναι ελεύθερη και με τις ευλογίες μας(αλλά όχι τις ψήφους μας)!!



ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ......

 

18/09/2009

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΣΟΚΑ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΚΕ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΑΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΝΔ

Εκλογές, υποσχέσεις, ψεύτικες θέσεις αιτία για να.... αφοδεύσεις!!
του Ghostdog


Διευκρινίζω a priori πως:

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΣΟΚΑ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΚΕ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΑΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΝΔ, ΕΙΜΑΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΡΑΓΟΥΔΩ ΓΙΑ ΜΕ»….

Διευκρίνισα τα παραπάνω a priori, ώστε να μην ακούσω «μακακίες» a posteriori….

Οι εκλογές στην Ελλάδα, μου ενέπνευσαν πριν χρόνια τον παρακάτω παράδοξο συνειρμό...

Πολιτευτές: 
"2-3 μήνες πολιτικής ευελιξίας, 4 χρόνια εγκεφαλικής ακαμψίας"....

Ψηφοφόροι:
"μια στιγμή απερισκεψίας, 4 χρόνια μαρτυρίας".....

Οι τύποι, δεν παίζονται….

 
Μικροί, μεγάλοι, μπλε, κόκκινοι, πράσινοι μας υποτιμούν την νοημοσύνη….

Εκ φύσεως είμαι πολιτικοποιημένος και όχι κομματικοποιημένος.
Εκ φύσεως είμαι φίλαθλος και όχι οπαδός…

Αλλά, ότι και να είσαι με αυτά που ακούς και βιώνεις πώς να μην «βγεις από τα ρούχα σου» που λέει και ο σοφός λαός;

Στις προηγούμενες βουλευτικές, είχε βγει τότε, ο έως και πριν λίγο καιρό Πρωθυπουργός(Κ. Καραμανλής) και είχε δεσμευθεί πως στους μακροχρόνια άνεργους, θα δοθεί επίδομα ανεργίας που θα αυξηθεί και θα έφτανε τα 330€.

Το είδε κανείς να γίνεται;

Αντί αυτού, ακούγαμε τον επί σειρά ετών Υπουργό Οικονομίας να μιλά για λιτότητα και αυξήσεις, χωρίς παροχές….

Κορύφωση ήταν το περιβόητο, επίδομα θέρμανσης που δόθηκε πέρσι ύψους 150€!!

Συγγνώμην κιόλας, αλλά με 150€ δεν αγοράζουν οι κύριοι υπουργοί και ο Πρωθυπουργός ούτε το πετρέλαιο που απαιτείται να θερμάνουν το ένα εκ των δωματίων των πολυτελέστατων σπιτιών τους….

Ούτε καν την βενζίνη για τις μετακινήσεις τους, τις οποίες ειρήσθω εν παρόδω εμείς πληρώνουμε….

Πώς περιμένουν εμείς να ζεσταθούμε ολόκληρο χειμώνα με αυτά τα χρήματα;
Έχουν ιδέα πόσο πληρώνουμε για θέρμανση στις πολυκατοικίες κάθε μήνα;

Δεν πάνε πολλά χρόνια, που αποκαλύφθηκε ότι τα κινητά του Πρωθυπουργού και κάποιων υπουργών παρακολουθούνταν…
Τότε, αν δεν λαθεύω, αποκαλύφθηκε ότι έκαστος «καρεκλοκένταυρος» έχει 2-3 συνδέσεις κινητών και πολλαπλάσιες αυτών, σταθερής τηλεφωνίας…

Καταρχήν, έτσι για να αποκαλύπτουμε και λίγα πράγματα εδώ μέσα, όλοι τους για έναν αριθμό συνδέσεων(2 κινητών και τουλάχιστον 3 σταθερών) μέχρι ένα αξιοσέβαστο ποσό, δεν πληρώνουν τίποτα!!!!
Όσο και να μιλήσουν, όσο και να χρεώσουν, δεν χρειάζεται να βάλουν το χέρι στην τσέπη…


Και πέραν του πόσο γελοίοι φάνηκαν όλοι τους στα μάτια του απλού λαού, που ακόμα δεν έχουν βρει ποιοι παρακολουθούσαν τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, ήρθαν φέτος(συγκεκριμένα τον χειμώνα) και ψήφισαν την επιβολή φόρου 12% στις κάρτες ανανέωσης των κινητών(καρτοκινητών για να είμεθα ακριβείς)…

Ρε, ‘σεις, δεν ντρέπεστε;

Στο όνομα της εκλογής σας, παίρνετε δωρεάν κινητά, αυτοκίνητα και μετακινήσεις, σταθερά τηλέφωνα και ίντερνετ, σας δίνονται φορητοί για όσο διαρκέσει η εκλογή σας, παίρνετε επιχορηγήσεις επί επιχορηγήσεων για να εξοπλίσετε τα γραφεία σας και δεν πληρώνεται ούτε σεντς για φόρους.

Και πάτε και βάζετε 12% φόρο, στα καρτοκινητά του λαού;

Δεν σκέφτεστε ότι τα καρτοκινητά, κατά κόρον, τα χρησιμοποιούν άνθρωποι από τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες οι οποίοι δεν μπορούν να πληρώνουν συμβόλαια-συνδέσεις;

Και ενώ τίθεται σε ισχύ ένας τέτοιος φόρος, έχετε το θράσος να μιλάτε προεκλογικά και να ζητάτε από αυτό τον κοσμάκη τον οποίο τον έχετε εξουθενώσει οικονομικά να σας ξαναεμπιστευθεί;

Ένας ανθρωπάκος που θα βάλει 3€ κάρτα, θα πληρώσει σε φόρο 0,36€!!!!!
(στα 10€ ο φόρος είναι 1,08 και στα 20€ ο φόρος είναι 2,4€)!!

Και εσείς, μιλάτε δωρεάν με τις ώρες, για κλήσεις που ανέρχονται σε εκατοντάδες ευρώ μηνιαίως και δεν πληρώνετε τίποτα!!!

Και σαν να μην έφθανε αυτό, επιβάλλετε με την νέα τάξη πραγμάτων να δηλωνονται ονομαστικά οι κάτοχοι καρτοκινητών…

Δηλαδή, κύριοι «φωστήρες» με λίγα λόγια, εσείς δεν μπορείτε να βρείτε καν ποιοι «ξεβράκωσαν» τις μυστικές σας υπηρεσίες και σας παρακολουθούσαν τα κινητά, αλλά θέλετε από την άλλη να «φακελώσετε» τρόπον τινά, και την «κουτσή Μαρία» που μπορεί να διαθέτει καρτοκινητό για μια ώρα ανάγκης….

Είστε για γέλια και οι αγαθοχαρούμενοι, που κάθε τετραετία σας εκλέγουν είναι για…. Κλάματα!!!

Από την άλλη, βγαίνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μιλά για παροχές και τάζει….

«Θα, θα, θα, θα, …..»

Μα όλα αυτά τα «θα» πώς θα υλοποιηθούν;

Αν το ΠΑΣΟΚ, είχε τις λύσεις για τα καθημερινά μας προβλήματα, τόσα χρόνια στην εξουσία γιατί δεν τις έθετε σε εφαρμογή;;;;

Κ. Παπανδρέου, τόσα χρόνια που μετείχατε στις κυβερνήσεις Σημίτη, γιατί δεν μιλούσατε;

Γιατί ακολουθούσατε μαζί με την λοιπή αγέλη την αυστηρή κομματική γραμμή που οδήγησε ετούτη εδώ την χώρα στην κατρακύλα;

Γιατί, μόλις φέτος, αποφασίσατε να αποκλείσετε τον κ. Σημίτη από τα ψηφοδέλτιά σας;

Όλοι όσοι σήμερα, θεωρούνται πρωτοκλασάτα στελέχη(ακόμα και της «παλαιάς κοπής»),όσο ζούσε ο πατέρας σας ήσαν κομπάρσοι!!!
 
Όχι μόνο δεν είχαν πρωταγωνιστικούς ρόλους, γιατί δεν τους άξιζαν, αλλά και χωρίς την ώθηση της «Παπανδρεϊκής αύρας», ουδέποτε θα κατόρθωναν να βγουν στο προσκήνιο….

Για κλείσιμο, θα μιλήσω για το ιστορικό Κομμουνιστικό Κόμμα…
Ειλικρινά, κάτι τέτοιες στιγμές, αναπολώ έναν πραγματικό κομμουνιστή που είχα την τύχη να γνωρίσω, τον γερο-Μεμά…

Αυτός είχε κάμει εξορία, είχε καταταλαιπωρηθεί, μα όταν και λίγο πριν τα τέλη του ‘80, είδε την κατιούσα της αριστεράς, δεν κώλωνε να εναντιωθεί….

Κύριοι και Κυρίες του ΚΚΕ, θα πρέπει να εναρμονιστείτε σιγά σιγά με την εδώ εποχή.

Δεν ξέρω, αν στον «πλανήτη σας» βρέχει ή αν χιονίζει, αλλά εδώ στον δικό μας, έχει πέσει ξηρασία!

Ξηρασία σε πολιτικό, σε πολιτιστικό και κυρίως σε ανθρωπιστικό επίπεδο.


Δεν είναι δυνατόν, να θέλετε να προσελκύσετε κόσμο, όταν βγάζετε αμούστακα παιδιά για «προσηλυτισμό» τα οποία δεν έχουν ιδέα το τί το κόμμα πρεσβεύει, δεν έχουν καμία ιστορική γνώση για την πορεία του κομμουνιστικού κόμματος και κυρίως, δεν ξέρουν καν τί περιέχει το καταστατικό ίδρυσης του κόμματος!!

Μετά λύπης μου, διεπίστωσα, πως τρεις πανέμορφες νεαρές που με σταμάτησαν στον δρόμο, όταν τις ρώτησα αν έχουν διαβάσει ποτέ το καταστατικό, δεν ήξεραν καν σε τί αναφερόμουν!!!!

Το πιο αστείο ήταν η έκφραση άγνοιας στα πρόσωπά τους όταν τις ρώτησα αν ήξεραν τί ήταν ο Καρλ Μαρξ…..

Από την άλλη, οφείλετε να αντιληφθείτε, πως την σήμερον, το όλο πολιτικό παιχνίδι, κερδίζεται από τηλεοράσεως και από τις εντυπώσεις που εγείρει δια μέσου αυτής.

Η κ. Παπαρήγα, από τις λίγες γνώσεις media που έχω(αν και σπούδασα δημοσιογραφία), είναι αν μη τι άλλο αντιτηλεοπτική!!!

Έχει πάψει προ πολλού να έχει την δυνατότητα να «μαγεύει» τα πλήθη, πολλών δε μάλλον να «πείσει» ως… εν δυνάμει Πρωθυπουργός…

Αξιοποιήστε νέα μέλη. 

Βγάλτε στην πρώτη γραμμή ανθρώπους που θα έχουν την ίδια δυναμική με Φλωράκη, Κύρκο, Παπαρήγα, αλλά που όμως αντιπροσωπεύουν την νέα γενιά….

Μία τέτοια προσωπικότητα, που για εμένα είναι κορυφή σε αυτό που κάνει και που έκανε, είναι η Λιάνα Κανέλλη!!!

Κανείς, θαρρώ, πως δεν έχει την δική της δυναμική και πυγμή.
Κανείς, δεν μπορεί να εκφράσει τόσο βαρύγδουπες έννοιες με τόσο απλό λόγο όπως εκείνη.

Πέραν αυτού, τόσο η θητεία της ως Δημοσιογράφος μα όσο και η ιδιοσυγκρασία της την καθιστούν το πιο πολλά υποσχόμενο μέλος σας που θα μπορούσε να αναλάβει το βαρύ φορτίο να φέρει το κομμουνιστικό κόμμα στον σημερινό αιώνα και να μην θυμίζει όπως τώρα, απολίθωμα αλλοτινών εποχών….

Στέκομαι και γράφω δυο αράδες παραπάνω για το ΚΚΕ, γιατί ακριβώς δεν το απαξιώνω. Γιατί ακριβώς το θεωρώ ως αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας ετούτου εδώ του τόπου.

Γιατί ακριβώς θεωρώ πως η παρουσία του στην Ελληνική Βουλή έχει όχι «εθιμοτυπικό» χαρακτήρα, μα ουσιαστικό.

Γιατί στο κάτω κάτω, κάποιος θα πρέπει να τους τα "χώνει", όποτε οι «κύριοι» επιδεικνύουν προκλητικές τάσεις αλαζονείας….

Επί των εκλογών, ειλικρινά δεν νοιώθω τίποτα, παρά μόνο οργή και λύπη.

Δεν βλέπω να μου δίνονται διαφορετικές επιλογές επί της ουσίας, και έχω χάσει προ πολλού την πίστη μου γενικότερα, για να είμαι επιρρεπής στο να πιστέψω τις προεκλογικές τους φαμφάρες και υποσχέσεις…


Όταν ήταν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, με απέκλειαν λέγοντας πως είμαι μπλε, όταν ήταν η ΝΔ με απέκλειαν λέγοντας πως ήμουν πράσινος.

Έφτασα στο σημείο να πειστώ πως εγώ με βλέπω άλλο χρώμα, λόγω …. «αχρωματοψίας», αλλά ο οφθαλμίατρός μου δεν το επιβεβαιώνει….

Μήπως τελικά, εσείς έχετε βουτήξει τόσο βαθειά στο χρώμα που δεν μπορείτε να δείτε πέρα από αυτό;;;;;;

ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ…..


  "ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ-LINKS"



05/09/2009

Η θέα, η Θεά και οι μυρωδιές οικείων....

  
Η θέα, η Θεά και οι μυρωδιές οικείων....

του Ghostdog
 
Νιώθω περίεργα. Νιώθω οργή. Υπάρχουν 'μέρες, που νευριάζω  επειδή ξυπνάω. Άλλες, απλά ξυπνάω τόσο οργισμένος, μα, χωρίς προφανή αιτία. Η οργή αντικατοπτρίζεται στο πρόσωπό μου, σε τέτοιο βαθμό που το είδωλό μου(στον καθρέπτη) με ριγεί!!

Εκείνες τις ημέρες, ξέρω, πως αν δοθεί ευκαιρία, θα κάμω κακό....
Και όπως λέει και μια ευφυέστατη ψυχή, αν πω ποτέ, να κάμω κακό, θα κάμω πολύ κακό.....
Αναζητώ στην ευφυΐα, αιτίες, λύσεις, για την υφέρπουσα οργή.
Για την υπολανθάνουσα οργή….
Για τον προφανή εγκλωβισμό που ευτυχώς δεν οδηγεί σε εγκλεισμό!

Είμαι καλός, αρκετά καλός θα 'λεγα, profiler("Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει")....

Μα, το δικό μου προφίλ, αδυνατώ να το σκιαγραφήσω. Η ζωή, γενικά μα τόσο ειδικά, φαντάζει στην κεφάλα μου, σαν ένα συμπιεσμένο σωληνάριο κόλλας, η οποία αναλίσκεται οδεύοντας συνάμα προς το τέλος της, σε μια διακαή προσπάθεια, συγκόλλησης των κομματιών ενός πάζλ με άγνωστο ή αφηρημένο θέμα....


Αυτή είναι η μαγεία της; Η δυσκολία να συνθέσεις το άγνωστο;
Πήγα στο Κατάκολο...(άλλοτε ινκόγκνιτο και άλλοτε φανερά, δράττομαι ευκαιριών και πάω)
Πήγα σε ένα μέρος, που έχει κομμάτι της .... "ρίζας" μου.....

Απήλαυσα τόσο την θέα....
Τόσο, που παρ' ολίγο να την χρίσω Θεά!!
Θέα, Θεά…..
Λέξεις, τόσο όμοιες, μα με τόση διαφορά....

Όσο την απολάμβανα, άρχισα να νοιώθω, ότι κάπου εκεί, μέσα σε αυτή την εικόνα που αντίκριζαν τα εξ' απαλών ονύχων αρρωστημένα μάτια μου, βρισκόταν το νόημα της ζωής!!!
Όχι.... δεν το βρήκα....
Ξέρω μόνο πως ένοιωσα σαν να το βρήκα. Δεν το βρήκα, γιατί απλά, δεν το γνωρίζω.
Δεν το βρήκα, γιατί απλά, αυτή την στιγμή, με λόγο(λόγια) αδυνατώ να το ορίσω.
Δεν το βρήκα, γιατί όσο ανορθόδοξα κ αν σκέφτομαι, αν το είχα βρει, δεν θα καθόμουν να σας γράφω ετούτη την στιγμή.


Αυτή του την αίσθηση όμως, ακόμα την νοιώθω.
Κολλημένη επάνω μου, μαζί με την αλμύρα της θάλασσας του Κατακόλου.
Της θάλασσας, που έθρεψε, έλουσε, μεγάλωσε ανθρώπους μυθικούς για εμένα.

Και κάπως έτσι, παραδομένος σ' ένα μαγευτικό τοπίο, σε μια απροσδιόριστη αίσθηση κτήσης των πάντων και νοητικής αναπόλησης, αρχίζω να..... μυρίζω!!! 
Αρχίζω να οσφραίνομαι, μυρωδιές οικείων, πράγμα, εις διπλούν, περίεργο για εμένα....  
Αφενός, χρόνια τώρα, εξαιτίας της ενασχόλησής μου με "βάρβαρα" αθλήματα,  είμαι εθισμένος στο Ronal και η όσφρησή μου υπολειτουργεί, αφετέρου, οι μυρωδιές, ήταν μυρωδιές που αναδύοντο, από ανθρώπους, οικείους μεν προς εμέ, αλλά είτε εκλιπόντων είτε από χρόνια απόντων δε....
Υπάρχουν ιδιαίτεροι άνθρωποι.
ΝΑΙ, μην σας φαίνεται περίεργο, ακόμα υπάρχουν!!


Άνθρωποι, που την ιδιαίτερότητά τους, την αντιλαμβάνεσαι σε κάθε πτυχή, σε κάθε τους πράξη, σε κάθε λεγόμενο, σε κάθε.... σιωπή τους, σε κάθε..... μυρωδιά τους!!!!
Άνθρωποι, που σε πλημμυρίζουν, με συναισθήματα και κάμουν τις αισθήσεις σου να λειτουργούν στο έπακρο, αν όχι πέραν αυτού....
Υπάρχουν, αγγίγματα, που σε ηλεκτρίζουν(και όχι απαραίτητα ερωτικά).
Αγγίγματα, που σου εμφυσούν ασφάλεια, αγάπη.


Υπάρχουν αγγίγματα, που κάνουν το ανοσοβιολογικό σου σύστημα, να τρελλαίνεται.
Αγγίγματα, που είτε σε κάνουν να ανεβάζεις θερμοκρασία(πυρετό) είτε σε οδηγούν σε νεκρική υποθερμία!!
Υπάρχουν, άνθρωποι, που χωρίς χημικές "παρεμβολές" από τεχνητά αρώματα, σαπούνια και άλλες μαλακίες, το σώμα τους αναδύει μία μεθυστικά αιθέρια μυρωδιά, η οποία εντυπώνεται-χαρτογραφείται, στον εγκέφαλό μας, και έτσι κάθε φορά που την οσφραινόμεθα, η εικόνα του συγκεκριμένου ανθρώπου, προβάλλεται-κυριαρχεί στην καρδιά, και στο μυαλό μας(αχ, αυτός ο μετωπιαίος λοβός, τί μας κάνει....).

Για μερικούς τέτοιους, ξεχωριστά, πράττοντες, ζώντες( ή αποθανόντες), ανθρώπους, συντάσσω το παρόν....
Για μερικούς τέτοιους, Ανθρώπους και μισ-Ανθρώπους, που κυριαρχούν στην κούτρα μου, στην ψυχή(αμφισβητώ την ύπαρξή της, απλά την αναφέρω σε περίπτωση που λαθεύω) αλλά και στην ζωή μου, θα αναφερθώ παρακάτω....

 

ΦΩΦΗ: Άγγιγμα τρυφερό και ζεστό μα πάντοτε,  στιβαρό και μεγαλοπρεπές.
Άλλοτε, καυτό σαν πυρακτωμένος σίδηρος, και άλλοτε παγωμένο σαν άψυχο, κατεψυγμένο κορμί χωρίς ζωή(δυστυχώς, εν αγνοία μου, έμελε, η στερνή της αίσθηση, να είναι παγωμένη).
Μυρωδιά: καθάρια, ωσάν τρεχούμενου ύδατος, μιας φυσικής πηγής…. Μια πηγής, που…. Μπορεί να «είναι τραγούδι, μπορεί να είναι λαός, όμως, δεν ήταν κτήμα κανενός»…..
Σαν ένα άρωμα, φτιαγμένο μόνο για έναν, για εκείνη, ΓΙΑ την μία.

Θύμιος: 'Άγγιγμα απαλό, ατσούμπαλα προστατευτικό μα και τόσο σπάνιο.....Σχεδόν εύθραστο….
Το ήξερε, γι' αυτό και με φειδώ το προσέφερε....
Μυρωδιά: Λεμόνι, σαν μια παλιά κολόνια, την "Μυρτώ"....
Αυτή η τόσο αθώα, η τόσο "αντιμικροβιακή" μυρωδιά του λεμονιού(το λεμόνι, όντως έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες), τον έκαμε να φαντάζει σαν ένας νεανίας έτοιμος να εισέλθει στην εφηβεία, αρκούσε μόνο, για να το νοιώσεις, να κλείσεις τα μάτια και να αφεθείς....

Filmmaker: Άγγιγμα σπάνιο. Σπάνιο στο να στο προσφέρει, μα και σπάνιο στην αίσθηση.
Αποφεύγει την σωματική επαφή ή τον προσωπικό εναγκαλισμό, σαν να φοβάται.
Να φοβάται, μην του αφαιρεθεί η σπανιότητα, της αίσθησης, του αγγίγματός του.
Χάδι απαλό, σαν χέρι αδούλευτο, ενός βρέφους, που ακόμα δεν έχει λερώσει τα χέρια του με την βρωμιά μας....
Το χάδι, είναι απαλό μα και φοβισμένο. Την στιγμή που στο προσφέρει, αποστρέφει το βλέμμα, να μην φανερωθεί...
Απομακρύνεται, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για να μην προδοθεί, να μην αφήσει ανοικτή την κερκόπορτα, γιατί η... "πόλη" ήδη αλλώθει μια φορά....

Μυρωδιά: "ανθρώπινη", περίεργη.
Άλλοτε θυμίζει τον φρεσκοπλυμένο ποπό ενός βρέφους και άλλοτε θυμίζει, τις σελίδες ενός βιβλίου που το ανοίγεις, το χαϊδεύεις και απολαμβάνεις την λεπτεπίλεπτα αναδύουσα μυρωδιά του...
Ένα βιβλίο, που κρύβει, τα μυστικά της ζωής...

Ένα βιβλίο, που το βρίσκεις κρυμμένο σε μια υπόγεια βιβλιοθήκη και καθώς το τραβάς για να το διαβάσεις, άθελά σου, σηκώνεις σκόνη, η οποία αιωρούμενη στον αέρα σε μεθά!

Αυτή ακριβώς, η μυρωδιά, της αιωρούμενης σκόνης, που χρόνια παρέμενε εγκλωβισμένη, καθηλωμένη στο βιβλίο, είναι ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΑΦΟΠΛΙΣΤΙΚΗ!!!!

 
Ευτυχία: άγγιγμα ουδέτερο. Ουδέτερο, μα εννίοτε ζεστό.
Άγγιγμα που δεν μπορεί να εκφραστεί. Δεν ξέρει, πώς, να σου περάσει το.... μήνυμα...
Και γι' αυτό, το άγγιγμα, θεωρείται είδος προς εξαφάνιση....
Μυρωδιά: Γλυκόξινη και άλλοτε επώδυνα πικρή....
Άλλοτε, μακάβρια κοινή....
Σχεδόν ουδέτερη, αλλά όχι ντελικάτη...Δεν κρατά πολύ και ούτε είναι έντονη....(μάλλον γι' αυτό προτιμά την Opium....)
Ομοιάζει, με τον καφέ, που σου σερβίρουν τα κυλικεία των κοιμητηρίων....
Μυρίζει ωραία εκ πρώτης, μα ό,τι και να παραγγείλεις(γλυκό, μέτριο, σκέτο) ένα πικρό νεροζούμι θα σου σερβίρουν και άμα σου αρέσει...
.
 

ΝΥΝΙ: άγγιγμα στιβαρό.
Χέρι επιδέξιο και τρυφερά απαλό,

μα αν το θυμώσεις,
πικρά θε να το μετανιώσεις,
και αν ανάστροφη φας,
τον λόγο μου θα επιβεβαιώσεις....

Mυρωδιά μέθης. Μυρωδιά ταξιδιού χωρίς τελειωμό.
Μυρωδιά, που μπορεί να σε συντροφεύει μια ζωή, έστω και αν έχεις προ πολλού "αποθάνει"....
Μυρωδιά σιδήρου. Σαν την μυρωδιά που αναδύεται, από ένα δωμάτιο για καιρό ερμητικά κλειστό, που στο κέντρο του, υπήρχε μία λίμνη αίματος(το αίμα, όταν ξεραίνεται, αναδύει μυρωδιά σιδήρου, εξαιτίας της μεγάλης περιεκτικότητας σιδήρου σε αυτό).
Τόσο έντονη αυτή η μυρωδιά, μα από εκείνη, ποτέ τρομαχτική....


Schumacher: άγγιγμα απαλό, δυνατό, εννίοτε πατρικό.
Μέσα στην αλήθεια του, μερικές φορές, όχι 100% αληθινό....
Πάντα στο προσφέρει, είτε με την καρδιά, είτε μόνο, με το... χέρι....
Μυρωδιά: συνονθύλευμα πολλών αρωμάτων.
Άλλοτε άρωμα από SPA και άλλοτε άρωμα από νυχτολούλουδο.


"Σπερματοδότης": άγγιγμα εδώ και καιρό ανούσιο, σαν τις φαμφάρες που ξεστομίζει...
Πρόσφατα, το άγγιγμά του, είχε τόνο(rio mare θα έλεγα, αλλά έχε χάρη που είμαι "καλούλης" ο μπαγάσας), απολογητικό...

Μα για ποιό θέμα να απολογηθείς;
Είχες ποτές μυαλό να αναλογιστείς;
Και να είχες, για ποιό απ' όλα να δώσεις απολογία, για ποιό να γράψεις ομολογία;
ανούσιο μεν, δυνατό άγγιγμα δε....
Πάντα, έτοιμο να προσφερθεί, χωρίς πρώτα σε νευρώνα να επεξεργαστεί....
Μυρωδιά: οικεία, αλλά ποτέ, στην ίδια κατοικία....
Μυρωδιά, ωμού κρέατος, ωμού ψαριού, μυρωδιά τόσο οικεία μα και τόσο ξένη, σαν μία ύπαρξη, χρόνια ξεχασμένη....

Τόσο ξεχασμένη, που δεν ξέρω ποιά είναι....
Εγώ ή εκείνος;


Για το τέλος, έμεινα εγώ....
Τί να σας περιγράψω;
Την δική μου αίσθηση;
Όχι, σε αυτό τον βαθμό κατάντιας, δεν έχω φθάσει....
Η σκέψη, και μόνο να περιγράφω εγώ, τις αισθήσεις που αφυπνώ αγγίζοντας τους άλλους ή ευρισκόμενος κοντά τους, μου φαντάζει τόσο αποκρουστική που δεν θα το αποτολμούσα ΟΥΔΕΠΟΠΟΤΕ....


Μα ούτε και ποτέ, κάτι τύπους, εγωκεντρικά συμπλεγματικούς, που νομίζουν πως το «εγώ» είναι το μόνο (πρώτο)πρόσωπο στην γραμματική, θα άφηνα να με περιγράψουν….
Οι λοιποί, αναλογιστείτε πόσα «ξεχωριστά» αγγίγματα και μυρωδιές, έχετε μέσα σας εντυπωμένα-ες και…..λάβετε την άνεσή σας….

 

ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ......

10/06/2009

ΑΛΑΝΙΑΡΕΣ & ΑΛΗΤΙΣΣΕΣ!


Ghostdog


Το τέλος πλησιάζει.
Το σκηνικό εδώ και καιρό δεν αλλάζει
την ψυχή μα και εσάς κουράζει.

Το μυαλό, σε μια ξαπλώστρα
παρέα με τον Μανώλη αράζει,

Τα πρωτεύοντα ένστικτά μου

όρεξη
δεν έχει πλέον να "διατάζει"....

Η σελίδα σταδιακά θα κλείσει.
Με εξαίρεση εμού,
κανενός άλλου δεν έγινε "κτήση"....

Προτού λοιπόν το κοινό
εμπράκτως, στο πρόσωπο με φτύσει

αφήνω την σελίδα να λιμοκτονήσει!

Τροφή δεν θέλω να της δώσω.
Δεν νοιώθω τίποτα πως θέλω να διασώσω.
Ούτε απ' τα γραπτά της τα καλά
μα ούτε και απ' τα άλλα, τα τελείως ανιαρά!


Οι σκέψεις, πλέον θα τριγυρνούν διασκορπισμένες!
Όσες προλαβαίνω σε χαρτί να γράψω
στο πάτωμα θα τις πετάξω.

Να γίνουν αλάνια και αλήτισσες...
να μοιάζουν στην τρισδιάστατη πραγματικότητα
όπως είναι και μέσα στην αποκαμωμένη κεφαλήν μου.

Αλάνια και αλήτισσες σαν την ζωή μου!

Αλάνια, αλήτισσες που σουλατσάρουν εδώ και εκεί
προσπαθώντας ν' αποφύγουν την όξινη βροχή!

Λογική και δυνάμεις πλέον δεν βρίσκω.
Με κούρασε η πάλη
να λέω "πάμε πάλι"
προσπάθεια να σηκώσουμε κεφάλι!

Πλέον, συνειδητά επιλέγω την αεργία,
και την κατ' οίκον αλητεία.
Παρέα εγώ με εμένα,
Μανώλη μην στεναχωριέσαι,
εδώ θα είσαι, όσο κρατιέσαι.
Μόνος, εσύ, να με κρατάς
στα 16 μην γυρίσω.

Στον τότε εαυτό μην μοιάσω
έτσι κρατιέμαι κεφάλια να μην σπάσω!

Σκέψεις και κορμί δεν ορίζω,
ότι πιάνω, θέλω να το σκίζω.
Αφήνω δια παντός και τον Σωκράτη
που μάταια παλεύει για να κάμω κράττει.
Στις επιθυμίες, στις ανάγκες και τις σκέψεις,
έλα ρε γιατρέ, τρελλό για να με στέψεις
ελπίδες όμως μην τρέφεις πως εμένα θα γιατρέψεις!

Την "ασθένειά" μου έμαθα να αγαπώ.
Χωρίς αυτήν, πλέον δεν μπορώ.
Δεν ξέρω καν αν θέλω,
χωρίς εκείνη τον συφερτό ν' αντέχω.

Για την "ασθένειά" μου δεν έχω τί να πω.
Τυχερός δεν ήμουν με κάτι να διαγνωστώ.
Μα δεν μπορεί,
είναι γνωστό τροπάρι
για τον κόσμο αυτό...
ότι θέλει βρίσκει τρόπο να το πάρει.
Κάτι θα βρει να μου προσάψει
αφού το μυαλό μου
σαν δέντρο δεν κατάφερε να κάψει...

Εχθρούς, συνειδητά ποτέ δεν έκανα,
δεν ξέρω καν αν ζω ή πέθανα!
Ούτε και την κότα έκανα ποτέ
μην τυχόν σε νευριάσω μέγιστέ μου εχθρέ...

Τρομερός σίγουρα δεν είμαι,
μα να πεθάνω δεν φοβάμαι.
Φοβάμαι όμως να ζήσω,
χωρίς να ξέρω τί σκατά θα κατακτήσω!
Πάλεψα πολύ να μάθω πώς να ζω
μα διαπίστωσα πως μάλλον δεν μπορώ!

Κρύβομαι,
από εσένα, από εκείνη και από εμένα,
δεν έχω κάτι να μας πω.
Τα λόγια έγιναν ανούσια
και 'γώ παραιτούμαι απόλυτα εκούσια.

Έφτασα ίσαμε 'δω,
χωρίς γιατρό να επισκεφθώ.
Ειλικρινά ανάγκη δεν έχω τέτοια
μα τους όρχεις μου δεν βαστώ να...
τους κάνετε τσουρέκια!

Όποιος, για δουλειά μου μιλήσει,
να πιέσω τα απωθημένα μου,
να ρίξω τον εγωισμό
στον κόσμο έξω να βγω,
όποιος για τέτοιο προσπαθήσει να με πείσει,
ο Τακούλης στερνά θα χαιρετίσει
και για καλό και των δύο, δεν θα του ξαναμιλήσει!

Έξω από τον χορό,
πολλά τραγούδια μπορώ και 'γω να πω,
μα στον χορό μου σαν θα μπεις μέσα
τότε θα δούμε, δική σου αν θα φτιάξεις "Πριγκηπέσσα"....

Αν δεν φοβόμουν την πλαστογραφία
θα σκάρωνα φαρσοκωμωδία!
Τα πτυχία κ τα άρθρα μου θα έβγαζα απ' το συρτάρι
στο μπαλκόνι θα έβγαινα όλο καμάρι
και θ' άφηνα ο άνεμος να τα πάρει!

Μαγεία σε αυτά καμμιά δεν βρίσκω.
Η κτήση τους από μόνη της για εμένα ήταν ρίσκο.
Πάλη με δαιμόνια μοναχός
παράλληλα να πείθω πως είμαι λογικός....

Η κτήση εκείνων πέρασε
και η πρόκλησή τους ξέφτισε...
Δεν κοιτώ τί κάμουν οι άλλοι
από φθόνο ή ζήλεια μεγάλη.

Ένα μέτρο αναζητώ
να δώ γιατί εγώ αδυνατώ!
Στο φως επάνω για να βγω
και στην ζωή να εξυψωθώ.

Μην παλέψεις πολλά να καταλάβεις...
Αδύνατο ίσως είναι ακόμα και όταν μεταλάβεις!
Δεν καταλαβαίνω ούτε και εγώ,
τί σκατά κάνω εδώ
και για ποιά προσωπικότητα μιλώ.

Στις φιλοδοξίες, στα όνειρα και σε όσα εγώ ποθώ
πλέον, ούτε λίγο δεν θα συμβιβαστώ.
Χειρότερος απ' ότι ήμουν πριν θα εμφανιστώ
και όποιος την θύρα μου χτυπήσει
καλύτερα πολύ να το φιλοσοφήσει.

Δεν πατώ στα λογικά μου,
φόνοι, είναι η σκέψη και η χαρά μου.
Αν μία τέτοια θέση έχεις να μου δώσεις,
τότε πολύ θα μ' υποχρεώσεις!!!

Τον εαυτό μου δεν βασιλεύω εν σοφία,
αγχωμένη μοιάζει η ζωή
σαν βεβιασμένη μαλακία,
που γράφει μελανά ετούτη 'δώ την ιστορία...

Το σχέδιο του Πλάστη Παπα Γιάννη,
μάλλον έχω καταλάβει...
Να βγω στην επιφάνεια δεν αφήνει
και την δυναμική μου πνίγει,
βούρδουλα για να μην βγάλω
θείους, θείες, μαμάδες
σε βασανιστήρια μην τους υποβάλλω!!!
Ακόμα και οι νεκροί δεν βαστάνε άλλο...

Τα όνειρα, συμπυκνώθηκαν.
Απ' το "καβούκι" των αρχών μου βγήκαν
και στέγη στην τρέλλα βρήκαν!
Σε μια διαστροφική μου ψευδαίσθηση

που για εσάς είναι διεστραμμένος εφιάλτης!
Η αφεντιά μου σ' άλογο θα είναι αναβάτης...


Ολημερίς και ολονυχτίς μαλάκες να θερίζω
κεφάλι πίσω δεν γυρίζω!
Με κάρτα ελευθέρας απ' τις συνέπειες,
σφαίρες θε ν' αφήνω έγκυες!!

Λύση φθηνή για τον πολλαπλασιασμό τους,
ώστε ποτέ να μην μας λείψουν
στην μάχη για τον αφανισμό τους!
Στην μάχη, να εκλείψουν
όσοι δεν έχουν τον.... Θεό τους!

Τελευταίο θ' αφήσω εμένα,
Έχω χρόνια κρατήσει αυτή την σφαίρα.
Στο ράφι πάνω από το στέρεο στέκει
και περιμένει ν' αλλάξει στέκι!

Αφού και εγώ δεν έχω τον Θεό μου
πρέπει ν' αποφύγω τον πολλαπλασιασμό μου....

Τελώντας εν πλήρη ασέβεια,
υποβάλλω ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ........



07/06/2009

"Φρανκεσταϊνική" Πριγκηπέσσα...


Η δική μου, "Φρανκεσταϊνική" Πριγκηπέσσα...

του Ghostdog

Βραδάκι,ανάλαφρο και δροσερό αεράκι φυσά και με παίρνει μακρυά...

Πίνω ένα ποτάκι και χαλαρώνω,διαβάζοντας ένα βιβλίο του Γ. Βλαστού για τον Σωκράτη και την Σωκρατική ειρωνεία...


Ένα βιβλίο που από το 1999 όπου και το αγόρασα, με παιδεύει και το παιδεύω...
Εγώ και εκείνο,γράφουμε τρόπον τινά, την δική μας "ιστορία" την τελευταία 10ετία...

Εκείνο "παίζει" με το μυαλό μου, και εγώ παίζω με τα νοήματά του ταξιδεύοντας στις γραμμές του...

Κάθε φορά που το ανοίγω,πιέζω τον βραδύκαυστο ρυθμό αφομοίωσης και κατανόησής μου εις το έπακρον, με στόχο όχι την ανάγνωση, αλλά την.... κτήση!!

Έτσι, για να με "ταξιδεύει" εκείνο στις γραμμές του, την τελευταία δεκαετία το ταξιδεύω και εγώ στις περιπλανήσεις μου...

Από την σχολή δημοσιογραφίας, σε ένα δυαράκι στην Αθήνα, στην Τρίπολη όπου πέρασε την Βασική Εκπαίδευση, στο αναρρωτήριο της 117 Π.Μ και σε διάφορα άλλα μέρη όπου το "κουφάρι" μου, υποχρεωτικά ή μη, ανεγκάσθει να ταξιδέψει...

Όλα αυτά τα χρόνια, κάθε φορά που το "έβαζα στο μάτι", πάντα ξεκινούσα την ανάγνωσή του από την 1η σελίδα και επειδή ακριβώς στόχος μου ήταν η κτήση(όση μπορεί να επιτυχω) και ουχί η απλή ανάγνωση, δεν κατάφερα να ξεπεράσω την 60η....

Φέτος,εντός ενός μήνα, αισίως, βρίσκομαι στην 80η και νοιώθω τον ανύπαρκτο εγκέφαλό μου να να "διανοίγεται" και να πάλλεται ωσάν δαιμονισμένος εγκέλαδος!

Κατεβάζει ρίμες και κείμενα με τέτοιους ρυθμούς που πλέον αδυνατώ να ελέγξω...

Κάπως έτσι, λίγο πριν την ολοκλήρωση της προηγούμενης ανάρτησής μου, ενεπνεύσθειν την δική μου "ΠΡΙΓΚΗΠΕΣΣΑ"...

Χρησιμοποιώντας ως "σκελετό" την Πριγκηπέσσα του Σωκράτη Μάλαμα, κάνοντας κάποιες μικρές αλλαγές και προσθετικές στίχων από τραγούδια "δικά μου", βγήκε ένα αποτέλεσμα το οποίο εμένα με εκφράζει, μου αρέσει και μου δίνει λόγους να "ερωτεύομαι" τον εαυτό μου,χωρίς να διαθέτω ούτε "ψήγμα" ναρκισσισμού στην ιδιοσυγκρασία μου....

Αν και οι στίχοι είθισται να έχουν την μορφή ποιήσης και όχι πεζογραφίας, εκούσια, επέλεξα να δώσω μια "πεζή" μορφή, θέλοντας να αποφύγω να διαπράξω "ύβρη", τόσο απένταντι στους στιχουργούς-ποιητές των χρησιμοποιούμενων τραγουδιών, μα όσο και γιατί η δική μου "Πριγκηπέσσα" δεν ήθελα να ομοιάζει με καμμιά!

Μπορεί η πολυσχιδής "προσωπικότητα" που της έδωσα να φέρει ποικίλα στοιχεία, όμως η τελική της μορφή-σύνολο είναι "μοναδική" και ξεχωριστή.

Παραδίδω λοιπόν στην κρίση σας την "Πριγκηπέσσα" μου...

"Δυστυχώς, ξέχασε ο ύπνος μου ν' αποκοιμιέται και στα ενοίκια των σωμάτων ξεπουλιέται!

Κάθομαι κρυμμένος πίσω απ' τα πεσμένα ρολά και βλέπω της νύχτας το κορμί να λαχανιάζει!

Έχω στολίσει με λαμπάκια τη μεγάλη ερημιά!Σ'αυτή την πόλη που δεν ξέρει τί γιορτάζει...

Άλλα θέλω κι άλλα κάνω,πώς να σου το πω; Έλεγα περνούν τα χρόνια και θα συμμορφωθώ...

Όμως, δεν θα 'θελα Θεός να επέμβει!Ξέρω, φως μου, πως τυφλά τον υπακούς, αλλά είναι δώρο άδωρο, ν' αλλάξω χαρακτήρα, τζάμπα κρατώ λογαριασμό, τζάμπα σωστός με το στανιό.

Έξω φυσάει αέρας, κι όμως μέσα μου, μέσα σ' αυτό το σπίτι πριγκηπέσσα μου,
το φως σου και το φως χορεύουν γύρω μας, πόσο απίστευτος ο κόσμος κι ο χαρακτήρας μας;

Άλλα θέλω κι άλλα κάνω κι έφτασα ως εδώ!
Λάθη στραβά και πάθη, κι όμως, μ' έβγαλαν σωστό....

Για το καλό μου,διάπλατα άνοιξε το μυαλό μου,
με εικόνες "σκοτεινές",
βλέποντας τα δέντρα που σκαρφάλωνα κομμένα,σ'ένα φορτηγό τα όνειρά μου φορτωμένα...

Κι αν μείνει έτσι όπως είναι η κατάσταση,ακόμα και αν δε μ`ακούς,
Θα κλείσω πάλι τα μάτια μόνο με μια ευχή,να μην πατώ σ' ετούτη εδώ την γή που χρόνια έχω σιχαθεί!


Κρύβομαι, δειλά, εδώ, στη ρωγμή του χρόνου.
"Θάβομαι" για να μεστώσω
μες του Διογένη το πιθάρι. Η αλήθεια μου
μοιάζει πελώριο ψέμα και η φωνή μου "κτυπάει" στο.. ταβάνι!

Το άσθμα μου κι ο βρυχηθμός μου, στις οθόνες εδώ του κόσμου, με τρύπια βάρκα και ναυτία, με συντροφεύει η...αλητεία!

Ξημερώματα στο δρόμο, και 'γω ρίχνω πετονιά!
Πιάνω τον εαυτό μου και χάνω το μυαλό μου, ανοίγω τα μάτια και σηκώνω το βλέμμα, ξημέρωσε κι έξω φυσά....

Αναρωτιέμαι πρέπει να στεναχωριέμαι; Έχω πληγές από σας και δεν ξεχνιέμαι!
Μωρό μου χάθηκες, φίλε μου χάθηκες…
Ό,τι νιώθω γράφω συγγνώμη μα δεν κρατιέμαι!!

Όσο για εσένα που ακόμα με διάβαζεις...
από μένα, ό,τι δεν έχω, συνέχισε να το ζητάς!

Μόνο, παραμάσκαλα το κέφι να κρατάς και σαν σπουργίτης του Αρκά να μου γελάς...".-

Σ.σ: Συγγνώμη, αν "συγγραφική αδεία", παράλλαξα λίγο τα τέλεια τραγούδια:

1. Πριγκηπέσσα του Σωκράτη Μάλαμα
2. Στη ρωγμή του χρόνου - Μ.Ρασούλης & Ν.Ξυδάκης
3. Σταυρόλεξο - Β. Παπακωνσταντίνου & Α. Αλκαίος

4.Να βάλω τα μεταξωτά-Γ.Τσατσόπουλος & Σ.Μάλαμας
5. Αφησέ με εδώ - Λ.Δημοπούλου & Λ.Μαχαιρίτσας
6. Είναι Μυστήρια Η Χώρα Των Δακρύων -ASARKOS
7. Άδεια μου αγκαλιά - Δ.Σαββόπουλος & N.Cave
8. Αλκοολικά στιχάκια - Γ. Τσατσόπουλος & Σ.Μάλαμας
9. Βρίσκεσαι Παντού -STAVENTO
10. Για το καλό μου - Γιάννης Μηλιώκας
11. Ρωγμές - Δ. Τσακνής


Άθελά μου, έφτιαξα μια εντεκάδα που ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ.....


ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ....


03/06/2009

ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ


Διαλόγων συνέχεια....
του Ghostdog


Λίγο πριν τις εκλογές,"παραδίδω" στην κρίση σας, το δεύτερο και τελευταίο κομμάτι, ιδιαίτερων για εμέ διαλόγων, που υπήρξα νοερά ή κυριολεκτικά μέρος τους ή ωτακουστής!

Σ.σ: Για την κατανόηση του διαλόγου, (ξανα)διευκρινίζω:

Μ= "Μοναχικότητα"-θηλυκό

Χ= Μανώλης

G=Σκυλοφάντασμα(η αφεντιά μου)

--- ---- --- --- ---- -- -- -- -- --- --- -- ----- --- --- ----

-Μ:Πλησιάζει ο Σεπτέμβρης....

-Χ: Θεού θέλοντος και λοιπών επιτρέποντος αισίως θα φθάσουμε και εκεί...
Μην λησμονείς και τον Αύγουστο...

-G: Σεπτέμβρης...τότε, θα δούμε αν βιζιτούδες, σεισμόπληκτοι, δάσκαλοι, μαθητές, έξυπνοι, χαζοί, Σάξονες και μη, εν έκαστος θα πάρει αυτό που του αξίζει....
Όσο για τον Αύγουστο, εννοείς μάλλον του Παπάζογλου...
Μου αρέσει πολύ το τραγούδι και δεν το λησμονώ....

-Χ: Πότε ήταν η τελευταία φορά, που είδες κάποιον ή κάποια να παίρνουν αυτό που πραγματικά τους αξίζει;

-G: Τόσο παλιά, που, ούτε καν μπορώ να το ανακαλέσω στην μνήμη μου....

-Χ: Τουλάχιστον το θυμάσαι, έστω και αμυδρά. Εγώ ούτε καν!!

-G: Βρίσκομαι σε έναν διαρκή, εθελούσιο-ομοιοστατικό έλγχο των νευρωνικών μου συστημάτων....
Λένε πως μπορεί να καούν οι νεύρωνες και τα εγκεφαλικά κύτταρα....

-Χ:Εγώ τελείωσα με αυτό τον έλεγχο...
Όλα δουλεύουν "αητός"!!!

-Μ:Δεν ξέρω, εγώ καλού-κακού θα συμφωνήσω με το σκυλοφάντασμα(Ghostdog).
Η διενέργεια ενός εκτενέστατου και ενδελεχούς ελέγχου δεν κοστίζει τίποτα...

-G:Ποιός άραγε να εφήυρε την "δράση" ως έννοια;
Μήπως η πρώτη αντίδραση;

-Μ: Πώς σκέπτεσαι να "δράσεις" στις εκλογές;

-G: Ως γνήσια αντίδραση!!!Απέχοντας....

-X: Αποχή ίσον ουδετερότητα. Εσύ;
Είναι κάτι τελείως αντίθετο με τις πεποιθήσεις σου.

-G:Ουδετερότητα; Χμμμ...
Η ουδετερότητα, όντως αντίκειται στις αρχές μου,όμως, λαθεύεις τα μέγιστα φίλε μου. Μην συγχέεις την αποχή ή το σνομπάρισμα με την ουδετερότητα...

Απλά δεν μπαίνω πλέον στο τριπάκι της ψευδαίσθησης που μας δημιουργούν σχετικά με την ηθική υποχρέωση του καθενός μας, να ασκήσει το "ύψιστο πολιτικό δικαίωμα"....

Κολοκύθια τούμπανα....

Δεν υπάρχει καμμία διαφορετική επιλογή αν το καλοσκεφτείς...

Οι "μικροί", όσο καλές προθέσεις και αν έχουν για να κάμουν "καλό", ακόμα και να βγούν, "κακό" θα κάνουν ακούσια!!
Προτείνουν λάθος τρόπους για να το επιτύχουν.

Οι "μεγάλοι" από την άλλη, απλά δεν νοιάζονται αρκετά για να θελήσουν να κάνουν "καλό"...

Οπότε κολοκύθια τούμπανα....

Αν ποτέ υπάρξει κάποια άλλη επιλογή-κάτι διαφορετικό, τότε το ξανασυζητάμε...
Ελπίζω βέβαια αυτό να συμβεί προτού η "Carthago delenda est"...

Οι Αμερικανοί, εδώ και χρόνια, σχολιάζουν και προβληματίζονται ιδιαίτερα με τα ποσοστά αποχής σε κάθε εκλογική αναμέτρηση...
Σιγά σιγά, θα το αντιληφθούν και οι εδώ "Αμερικάνοι"!!

-Μ: Ουάου, μόνος σου το σκέφτηκες αυτό ή είχες και υποβοήθηση;

-G: Έχω υδραυλικά δισκόφρενα και υδραυλική υποβοήθηση στο τιμόνι.
Αυτό μετράει;

-Χ: Καλλλόοοο....

G,X,M:LOL

-Μ: Πάμε πουθενά το καλοκαίρι;

-Χ: Εγώ είμαι μέσα!

-G: Εγώ είμαι στο Γκάζι και πίνω καφέ σε τραπεζάκια έξω μιας καφετέριας που απ' ότι ακούω παίζει έντεχνα ελληνικά...

Τώρα πώς γίνεται εσύ, που κάθεσαι δίπλα μου να "είσαι μέσα", είναι ένα ζήτημα....


-Μ: Καλά, το γείωσες πλήρως....

-Χ: Λέγε ρε μαλάκα...

-G:"Άφησε με εδώ, αν βγω
αν βγω, θα σου τη βγω φόρα παρτίδα
άφησε με εδώ που μ' έχεις γράψει βρε ζωή μου να δω
την πιο τρελλή της ιστορίας σου σελίδα...
......άφησε με εδώ στο περιθώριο μόνο να ζω
οι απελπισμένοι ανακάλυψαν την ελπίδα"!

-M: Μαχαιρίτσας...

-G:Λεβέντης ο Λαυρέντης.....
Κάπως έτσι λέω να "'ξηγηθώ" και 'γω....

-Μ:Γιατί;

-G: Γιατί μου την δίνουν, όσοι γουστάρουν να πηγαίνουν βολτίτσες στην Αγγλία ή "εις τα εξωτερικά" γενικότερα, αλλά δυστυχώς, ούτε στον λόγο τους μα ούτε και στις πράξεις τους-ζωή τους αποδεικνύονται "Εγγλέζοι"....

-Χ: Καλλλόοοοοο.....


-G: Τελικά να σας πώ κάτι; Γουστάρω τις εκλογές κατα βάθος,
έστω και αν έχουν καταντήσει υπέρτατο λάθος....

-Μ:Εσύ που θα απέχεις τις γουστάρεις;

-G:Στις εκλογές με πιάνει το "επαναστατικό" μου και μπορώ να κάνω "ίσωμα" τα πάντα....

Την τελευταία φορά, στις περασμένες Βουλευτικές εκλογές, παροχέτευσα την "επαναστατική ενέργεια" που με κατάκλυζε περπατώντας Άκολη-Πάτρα....

-Χ:"Μυρίζει μπαρούτι"...

-G: Εδώ και καιρό φίλε μου...
Τώρα το πήρες χαμπάρι;

-Μ: Ο Μπάουερ, την βγάζει δεν την βγάζει καθαρή...
Στο κρεβάτι σπαράζει,
η σειρά δεν με συναρπάζει
η επικείμενη έκρηξη τρομάζει...

-G:Τρομάζει,
γιατί το σκηνικό δεν αλλάζει,
ο ήρωας δεν ανεβαίνει στο περβάζι
με "αντάρτες της πορδής" τα βάζει
καθώς η έκρηξη ολοένα πλησιάζει....


-Χ: Ρε, δεν πάτε για καμμιά βουτιά γιατί σας πείραξε η ζέστη;

-Μ:Τις τελευταίες ημέρες,έχω "κακό προαίσθημα" γενικότερα.

-G: Και εγώ.
Θυμάμαι έντονα και διαρκώς έναν παλαβό, να κάνει μαζική παραγωγή αφρού από την στοματική του κοιλότητα, να χάνεται επι ώρες στις μουσικές του και στον Μορφέα, ε, και στο "τσακίρ κέφι", ορθός όντας, έριχνε και καμιά "ξανάστροφη" για να "σφίγγουν οι κώλοι" που λέει κ ο Τζιμάκος....


Και αναρωτιέμαι, μήπως ο αφρίζων "ποιητής", τελικά είχε δίκιο και αντί για μαλακίες και κακίες, ποιούσε εν σοφία....

-Μ: Επικίνδυνος μου ακούγεται ο "χαρακτήρας" που περιέγραψες.

-G: Είναι!!
Αλλά, γιατί, μήπως και εσύ δεν είσαι εν δυνάμει;

-Μ: Τί;

-Χ: Επικίνδυνη!! Αυτό το "έπιασα" μέχρι και εγώ!!

-G:Νεαρά μου, όλοι είμεθα εν δυνάμει επικίνδυνοι...
Άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο...

Και εγώ, ακόμα να φανταστείς το παλεύω!!!

Τον τελευταίο καιρό, ενέδωσα και πλέον, μαθητεύω σε μία νέα και καινοτόμο πολεμική τέχνη που στηρίζεται κυρίως στην αυτοσυγκράτηση και στην αυτοσυγκέντρωση...

Αγγίζει για να το πώ πιό απλά, τα όρια της εκούσιας αυθυποβολής με στόχο την αποφυγή της βίας!

-Μ:Δηλαδή; Για "'μολόγα" λεπτομέρειες!

-X: Καλά, μετά από τόσα χρόνια, τόσους τραυματισμούς δεν κουράστηκες;
Μεγαλώσαμε, "Τακούλη"....

-G:Μίλα για τον εαυτό σου "Μανωλάκη"...
Εγώ αδαής νεανίσκος παραμένω, ελπίζοντας να ξαναγίνω "νεανίας".

Τεσπα, για να σας δώσω να καταλάβετε, φανταστείτε το παρακάτω σκηνικό:

Είμαι στο μπαλκόνι μου, και ακούω έναν πολιτισμένο μεσήλικα,ο οποίος εδώ και παραπάνω από μήνα, επαναπατρίστηκε, αλλά από εμέ δεν εμφανίστηκε,
να με αποκαλεί "χαιδετικά"-καλοπροαίρετα, "Καράφλα",
επειδή πρόσφατα κουρεύτηκα πολύ.

Κοιτώ προς το μέρος του και ούτε καν τον βλέπω!!!

Αντιθέτως, πείθω τον εαυτό μου πως έχω αρχίσει να τρελλαίνομαι και πως ακούω "φωνές" εντός της άδειας κεφαλής μου...

Αυτή η "τεχνική" που πολύ χοντροκομμένα σας περιέγραψα, έχει ως στόχο να διασφαλίσει το υπέρτατο δόγμα, κάθε σωστής Πολεμικής Τέχνης...

"εξάντλησε κάθε εναλλακτική, προτού προβείς στην χρήση σωματικής βίας"....

-M: Και αποδίδει;
Σε εσένα που είσαι κυκλοθυμικός;

-G: Δυστυχώς ή ευτυχώς,έως ώρας αποδίδει ...

-Χ: Τί κάμνει ο "Σουμάχερ";

-G: Νομίζει ότι είναι "πρύτανης"...
Πρώτη φορά βλέπω πρύτανη να έχει πάρει τον "πούλο" επι του πρακτέου τόσες φορές....
Δεν το κάνει από κακία, απλά "Άλλος πίνει και άλλος μεθά" μου φαίνεται....

Έτσι Μανωλάκη;

-Χ:Εγώ δεν πίνω συχνά!
Μια μπυρίτσα κρύα παράγγειλα, μην μου την λες!

-M: "Άλλα λέει η θειά μου, άλλα ακούν τ' αυτιά μου"!!

-Χ: Αυτή την τεχνική, την έχεις εφαρμόσει πουθενά αλλού;

-G: Ναι. Πρόσφατα, έπειτα από ζέσταμα μισής ώρας, και νεύρα πολλά,έριξα γροθιά και έπαθα κάταγμα 4ης κεφαλής δεξιού μετακαρπίου....
Και όμως, ούτε πόνο ένιωσα, μα ούτε και νάρθηκα έβαλα!!Με έπεισα πως ήμουν μια χαρά και δεν ένιωσα τίποτε!

Επίσης, μετά και την αποφράδα βραδιά του τελικού στην Ρώμη, όπου μας πήραν τα σώβρακα οι κατα τα λοιπά συμπαθείς Ισπανοί, βλέπω στην σελίδα μου πολλά Ιταλικά σημαιάκια στις επισκέψεις...
Και όμως λόγω της αυτοσυγκράτησης, δεν τους κάνω ότι τους έκανε και ο ένδοξος Μεταξάς....


-Μ:Χαχαχαχα!!!
Καλά, αλλά μην είσαι άδικος! Δεν φταίει η Ρώμη για τα χάλια της Manchester....

-G:Όντως, δεν φταίει βασικά κανείς, εκτός του εαυτού μου....

-X: Μπα, πάντα φταίει κάποιος άλλος....
Ύστατη δικαιολόγηση που πάντα μπορείς να επικαλεστείς είναι ο στίχος του Δήμου Μούτση:

"....Εμείς η μεσαία τάξη
ήμεθα η μόνη τάξη
με έντιμη συνείδηση
που λέει την αλήθεια εκατό φορές
ότι για όλα φταίνε οι γκόμενες
οι πρώην και οι επόμενες
ανώνυμες και επώνυμες γενικώς".....

ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ....

28/05/2009

Ένας διάλογος με παιγνιώδη διάθεση.....


Ο διάλογος της φιλοσοφημένης μοναχικότητας με τον Μανώλη....

του Ghostdog

Εδώ και χρόνια, έχω αποκτήσει ένα περίεργο για την ιδιοσυγκρασία μου ιδίωμα...

Όταν είμαι με φίλους ή με μια παρέα, εάν ως εκ θαύματος, είμαι ακούσια αυτόπτης ιδιαίτερου διαλόγου ή διαφωνίας μεταξύ τους, τότε σιωπαίνω...

Απολαμβάνω την επιχειρηματολογία(argumentation-και ας προσπαθούσαν να με πείσουν πως δεν υφίσταται στην Αγγλική αυτή η λέξη) και να συγκρατήσω στο μυαλό μου όσο μεγαλύτερο μέρος μπορώ από τον εν λόγω διάλογο αυτούσιο!!

Έπειτα, όταν μου δοθεί η δυνατότητα, σαν "μηρυκαστικό", ανακαλώ τον διάλογο νοητά και τον αναμοχλεύω στην κεφαλήν μου, αναζητώντας βαθύτερα νοήματα ή οπτικές τις οποίες "δια ζώσης" μπορεί να μην είχα αντιληφθεί...

Έναν τέτοιο διάλογο, σας παραθέτω ευθύς αμέσως...

Σ.σ: Για την καλύτερη κατανόηση η θηλυκιά ύπαρξη-"Μοναχικότητα" θα αναφέρεται με το γράμμα "Μ" και ο Μανώλης, σεβόμενος την θηλυκότητα, θα αναφέρεται με το γράμμα "Χ"....

Μ = Μοναχικότητα

Χ = Μανώλης

G= Ghostdog(φιλική συμμετοχή)
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

-Μ: Ο Μπάουερ ζει στην Αφρική; Τον έσκισαν τον άνθρωπο!
Ωχ, μιλάω μόνη μου ή μου φαίνεται;
Δεν πάμε καθόλου καλά....
Λες να τρελλάθηκα τελείως;

-Χ: Στο έλεγε και ο παππούς σου....

-Μ: Ναι, τώρα που το λες, δίκιο έχεις....
Αλλά, φαινόταν από τότε;

-Χ: Δεν ξέρω. Δεν κάναμε πολύ παρέα τότε!
Ίσως, η σοφία που δίνουν τα 77 συν απτά έτη ζωής, να του έδιναν την δυνατότητα να "βλέπει μακρυά"!

-Μ: Τότε χαρά μου, να συντελέσω στην επιβεβαίωση μίας τέτοιας θαυμαστής σοφίας!
Δεν μας έμειναν και πολλές σοφίες μα ούτε και Σοφίες που να είναι αξιοθαύμαστες!
Ούτε σοφίες ορθές, ούτε Σοφίες ξαπλωτές μα ούτε και καθιστές.....

-Χ: Και εσύ;

-Μ: Ναι, είναι και αυτό....
Υπόκειμαι και εγώ σε αυτή την "quotation"....

-Χ: Τί θα κερδίσεις;

-Μ: Δεν παίζω με αυτοσκοπό την νίκη...

"Βγάζω τη φόρμα του καλού πρωταθλητή
κρύβω στο ράφι τα αθλητικά μου είδη,
κάνε μονάχη σου και το διαιτητή
το πουλημένο κέρδισέ το το παιχνίδι."

-Χ: Πώπω, μιλάς και 'συ με στίχους;

-Μ: Όχι, οι στίχοι μιλούν για 'μας...
Εμείς, απλώς τους αναφέρουμε....

Και όπως βλέπεις έβαλα πληθυντικό, θεωρώντας πως με το "και 'συ" αναφέρεσαι στον Ghostdog.

-Χ: Έγκυρη η υπόθεσή σου.

-Μ: Εκείνος, έχει αφοσιωθεί στην κατανόηση του "ακούσιου Σωκρατικού ζητήματος" και σιωπαίνει όπως βλέπεις....

-Χ: Το ξέρω. Τουλάχιστον τον ηρεμούμε...
(ούτε και εδώ χρησιμοποίησα τυχαία τον πληθυντικό....)

-Μ: ΧΙ, χι, χι

-Χ: lol(laughing out loud-γελώ δυνατά)

- Μ: Βαριέμαι, πρέπει να καθαρίσω το σπίτι....

-Χ: Μα, τί τρέχει μ' αυτή την καθαριότητα; Τί σε έχει πιάσει;

-Μ: "Μισή αρχοντιά" λέει ο σοφός λαός....

-Χ: Ναι, αλλά κάθε 'μέρα;

-Μ: Όντως, και γι' αυτό αναρωτιέμαι....
Αν καθαρίζω εγώ τόσο, εσείς άραγε, με τόση "βρώμα" και βρώμα που συγκεντρώνετε καθημερινά, πόσο θα πρέπει να καθαρίζετε;

-Χ: Δηλαδή;

-Μ: Η βρώμα μεταφέρεται ξέρεις....
Και όσο και αν μπορώ να ξεπλύνω την δική μου καθαρίζοντας με νορμάλ ρυθμούς, φαντάζει σχεδόν αδύνατο να καθαριστούν και όσες φέρνετε μαζί σας εσείς ή οι άλλοι.....

Εσύ σκυλοφάντασμα(Ghostdog) τί λες;

- G: Το 90% από την σκόνη σ' ένα σπίτι αποτελείται από επιθήλια, κομμάτια κυττάρων του ανθρώπινου σώματος τα οποία αποβάλλονται ενώ κινούμεθα στον χώρο, στο πλαίσιο της φυσικής απολέπισης που διενεργεί το κορμί μας...

Πέραν τούτου, δεν με χέζετε και οι δυό σας;
Χάσαμε χθες στον τελικό του Champions League, δεν είμαι σε φάση να συμμετάσχω....

-Χ, Μ, G: LOL, LOL, LOL(laughing out loud-γελώ δυνατά).....


-Χ: Πάνω που "βάραινε" επικίνδυνα η συζήτηση το γείωσες σχεδόν τελείως....
Έδωσες έναν τόνο "humor"(αυτό είναι λατινικά-υγρασία)....

-Μ: Βάραινε η συζήτηση, όπως κ 'γω.... Πήρα κάποια κιλάκια το τελευταίο 10ήμερο.

-Χ: Ε, τότε να την κάνω πιο βαριά ακόμα για να μην "κομπλεξάρεσαι"...

Πιστεύεις σ' αυτό που λένε, πως αν το φιλοσοφήσεις πολύ και φθάσεις τελικώς στην "αντίπερα όχθη", τότε δεν υπάρχει επιστροφή;
Λένε, πως μετά, τίποτα δεν είναι ούτε φαντάζει το ίδιο....
Τίποτα δεν μυρίζει ξανά όπως παλιά....
Τίποτα δεν έχει ξανά την ίδια υφή.
Την ίδια αίσθηση...

-Μ: Τώρα, πόσο βάρυνε η συζήτηση άραγε;(ρητορικό ερώτημα)

Ναι, το πιστεύω!
Ίσως μάλιστα, χωρίς να θέλω να υπερβώ τα εσκαμμένα της ταπεινοφροσύνης διαπράττοντας αλαζονεία, ίσως, να το νοιώθω και λίγο....

-Χ: Καλό αυτό το βαρύγδουπο με την αλαζονεία....

-Μ: Ναι, όντως, αυθόρμητα μου ήρθε...
Λες να είναι σύμπτωμα; Της τρέλλας που λέγαμε πριν;

-Χ: Μην μπερδεύεσαι, ο Μανώλης είμαι και όχι ο Ζαχαρίας.....

-G, M, X: LOL, LOL, LOL(laughing out loud-γελώ δυνατά)!

-G: Αν το να συντάσσεις αυθορμήτως, τόσο εκλεπτυσμένες και ακριβείς φράσεις, είναι σύμπτωμα κάποιας ψυχικής ασθένειας-τρέλλας, τότε μήπως μπορείς να με κολλήσεις;

-Μ: Λες να δεχόταν ποτέ ο Ζαχαρίας να μας εξετάσει παρέα;

-Χ: Μια σεάνς-συνεδρία και με τους δύο;

Μπα, ο Ζαχαρίας είναι σοφός...
Δεν θα υπέπιπτε σε τέτοιο ατόπημα ολκής....

Δεν θα το αποτολμούσε....

-Μ: Σωστό.... Άσε τον άνθρωπο να χαρεί ανέμελα την συνταξιοδότησή του....

-Χ: Τελικά, θα πας το καλοκαιράκι στους "καρμπονάρες";

-Μ: Μπα...
Δεν είμαι μαλακισμένη...
Ούτε που το σκέφτομαι πλέον!
Την τελευταία φορά που το σκέφτηκα να φανταστείς, προκάλεσα τον σεισμό!!!

-G: Είχες δεν είχες δηλαδή, επιβεβαίωσες την θεωρία του χάους.....

-M, X, G: LOL, LOL, LOL, LOL (laughing out loud-γελώ δυνατά)

-Χ: Και τί θα κάνεις;

-Μ: Θα συνεχίσω να ονειρεύομαι. Να ειρωνεύομαι και ταπεινά στις σκέψεις μου να "εκπορνεύομαι".....


-G: "contrarium ei quod dicitur intelligendum est"........


ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ.....

25/05/2009

ΟΡΝΙΘΕΣ, ΧΟΙΡΟΙ ΚΑΙ ΧΗΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ!!

Οι πολίτες όρνιθες και η γρίπη των χοίρων…

του Ghostdog


Είμαι στο μπαλκόνι μου και χαλαρώνω. Μόλις επέστρεψα από μια βολτούλα – καφεδάκι με έναν αγαπημένο φίλο –συνοδοιπόρο, όπου είχα την χαρά να έχω έναν εποικοδομητικότατο διάλογο και δράττομαι της ευκαιρίας να αποτυπώσω τις σκέψεις μου σε χαρτί….

Είναι η πρώτη φορά , εδώ και ένα 4μηνο περίπου, που οι σκέψεις δεν με πνίγουν!

Που μπορώ να πω ότι διαθέτω, έστω και υποτυπωδώς, ένα ψήγμα αισιοδοξίας!

Εδώ και ημέρες, η ηρεμία μου καθώς και ο προσωπικός μου μικρόκοσμος, διαταράσσεται από τια αναφορές, τις ερωτήσεις και τις “ανησυχίες” που εξέφραζαν όσοι συναναστρέφομαι σχετικά με την γρίπη των χοίρων …

Η ηρεμία και ο μικρόκοσμος τον οποίο με κόπο προσπαθώ να κτίσω και στον οποίο επέλεξα να ζώ εδώ και 3 μήνες, όντας από μεριάς μου συνειδητή επιλογή, μου την δίνει όταν διαταράσσεται από… μαλακίες, όπως είναι το θέμα της γρίπης και του φόβου εξάπλωσης της…

Από την ρίζα του, το όλο θέμα, για την δική μου φιλοσόφηση και θεώρηση των πραγμάτων είναι μαλακία.

"Και αν πεθάνουμε;

Και αν;

Και αν;

Και αν;"

Και εγώ σε όλα αυτά, απαντώ πανομοιότυπα…

Ε, ΚΑΙ;

Μπορούμε να ελέγξουμε την εξάπλωση;

Μπορούμε να κάνουμε κάτι για να απομονώσουμε την γρίπη, όταν τα ήδη αναφερθέντα κρούσματα ποικίλουν (γεωγραφικά);

ΟΧΙ.-

Συνεπώς, το να πανικοβαλλόμαστε δεν βοηθά!
Άστο και αν έρθει, ήρθε! Έως τότε κάνε σαν να μην συμβαίνει.

Όλοι λοιπόν διάβαζαν τις εφημερίδες και το μόνο που σκέφτονταν είναι ο φόβος, και γι’ αυτό όλα τους τα ερωτήματα- απορίες στηρίζονταν στον φόβο μην πεθάνουν- κολλήσουν.

Το κύριο όμως ερώτημα, ή αν θέλετε απόφθεγμα από αυτή την ιστορία, πόσοι μπορεί να το σκέφτηκαν- έθεσαν;

Σκεφτήκατε ότι ο φοιτητής έφυγε από το αεροδρόμιο της πιο εξελιγμένης και προσεχτικής σε θέματα ασφάλειας χώρας, όπως η Αμερική;

Σκεφτήκατε επίσης, ότι στην Ελλαδίτσα μας, μόλις εισήλθε στην χώρα, τον εντόπισαν από τις θερμικές κάμερες;

Η Ελλαδίτσα, που τόσο την επικρίνουν τα Αμερικανάκια, έκανε κάτι που η Αμερική αδυνατούσε;

Αυτό, αναγνώστες μου, ταπεινά σας ενημερώνω, πως στην Δημοσιογραφική γλώσσα είναι ΕΙΔΗΣΗ!

Πόσο προβλήθηκε;

Τελικά, μήπως ανησυχώντας το μόνο που κάνουμε,
είναι να σκεφτόμαστε ως όρνιθες;

Άρα, την γρίπη των χοίρων γιατί να την φοβόμαστε;

Ένα άλλο ερώτημα, εξίσου σημαντικό είναι το τί θα είχαν πράξει οι ΗΠΑ, αν είχε συμβεί το αντίθετο. Αν δηλαδή, ο φοιτητής δεν είχε ξεφύγει από ένα Αμερικάνικο αεροδρόμιο, αλλά από ένα Ελληνικό;

Πόσα “διαβήματα” ή πόσες “ταξιδιωτικές οδηγίες” θα εξέδιδαν οι Αμερικανοί προκειμένου να αποτρέψουν τους πολίτες τους να ταξιδέψουν στην “επισφαλή” χώρα μας;

Οι ίδιοι, έθεσαν 200, Αμερικανούς και μη, πολίτες σε κίνδυνο…


Η Ελλάδα, αντέδρασε;

Μήπως εκδόθηκε καμία ταξιδιωτική οδηγία, προς τους Έλληνες ταξιδιώτες, για τα ελλειπή μέτρα στα Αμερικάνικα αεροδρόμια;

Το παρόν άρθρο, δεν το γράφω με όρεξη….

Προέκυψε, ενόσω προετοιμάζω ένα άλλο άρθρο με αμπελοφιλοσοφίες και ένα ακόμα σχετικά με το «ακούσιο Σωκρατικό ζήτημα»….



Kόψτε τον φόβο και λειτουργήστε λίγο τον εγκέφαλο(όσο διαθέτει έκαστος) γιατί σε αντίθετη περίπτωση, μπορεί να την γλυτώσετε από την γρίππη των χοίρων, όμως θα έχετε ήδη προσβληθεί από την «σκέψη των όρνιθων», ή από την νόσο της χήρας(και όχι του χοίρου) με τα 5 ορφανά…..

ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ….

12/05/2009

"ΜΑΝΩΛΗΣ"


Οι ιστορίες του Μανώλη
από τον "ΜΑΝΩΛΗ"....


Εφόσον αποδέχθηκα την πρόσκληση του Ghostdog, να γίνω μέλος ετούτου εδώ του blog, συμφωνήσαμε να γράψω λίγα λόγια, χαρακτηριστικά για εμένα και κάπως έτσι να σας "παρουσιαστώ"....

Γάμος….
σε φέρνει, ένα βήμα πιο κοντά στο διαζύγιο….

Έμπρακτη απόδειξη, ότι 2 άτομα αποζητούν κάτι να τους δένει, μόλις αντιληφθούν ότι τελείωσε ο έρωτας….

Γυναίκες…

Μπλέξιμο.
Πλέξιμο…
Τρέξιμο….
Ναρκωτικό, εθιστικότατο και ας μην είναι ενέσιμο….
Δεν ρίχνεις καλύτερα ένα χέσιμο;

Ζήτω ο ΠΑΠΑΧΡΟΝΗΣ….

Εξήγα: Δεν είμαι μισογύνης.
Τις γυναίκες τις λατρεύω.

Αρκεί να μην είναι «δικές μου»…
Αρκεί να είναι των άλλων….

Δουλειά.

Δουλεία;
Καθημερινή η αγωνία.
Αγχωμένη μαλακία…
Πάω Διδυμότειχο, να ακούσω κανένα Μπλουζ καλύτερα….

Οικογένεια.

Ευγένεια.
Ευσέβεια.
Χωρίς εχέγγυα, την γυνή,
μην αφήνεις «έγκυα»….

Ευτυχία….

Μακριά και αγαπημένοι…
Λογαριασμοί πριν την λήξη πληρωμένοι….

«Ευτυχία»
Μικρές Στιγμές….

Η πρωινή αφόδευση.
Το στιμπούσι μετά οινοπνεύματος με φίλους.
Τα ταξίδια με συνοδοιπόρους.
«Πρωί πρωί, η γλυκιά αυγούλα, απάνω στην γλυκειά μαστούρα»…

Μάνα…
Ζωή!
Για συντροφιά και στήριξη στον μακρύ τον δρόμο…
Για έναν θάνατο….
Αιωνιότητα….

Έκπτωση…

Αγγέλων.
Τιμών.
Αξιών.
Πότε θα επιστρέψουν οι άγγελοι στον παράδεισο;

Χασίς.

Γαλήνια οξυδέρκεια.
Αντέχεις τους άλλους και τον εαυτό σου με ευπρέπεια…
"Γουίλυ, μαύρε θερμαστή από το Τζιμπουτί, ώρες πολλές για πράγματα περίεργα μου μιλάς"....

Νυνί.

Κόρη.
Μάνα.
Γυναίκα.
Ουτοπία πριν την τρικυμία….
Σκέψη σαν την τραγωδία…

Συγγενείς.
Δεν τους επιλέγεις.
Την αλλαγή τους δεν θα φέρεις,
Όσο και αν θέλεις…
Κοντά τους τρέμεις.
Μακρυά τους τρέχεις.
Χωρίς αυτούς να ζεις αντέχεις;

Φίλοι.

Σε αντίθεση με τους εχθρούς,
αυτοί σε μαχαιρώνουν μπροστά σου και όχι πισώπλατα..

Ο Ghostdog

Δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο….
Είναι…Εγώ, εσύ, αυτοί, εμείς, εσείς.
Με την μόνη διαφορά, ότι μπορεί να είναι όλα αυτά μαζί!
Ενώ όλοι εμείς, είμαστε μόνο ένα από όλα αυτά….

Πολλά έγραψα, και κουράστηκα.
«Έχω αφήσει τον γάμο, και πάω για πουρνάρια…»
Με περιμένει μια ξανθιά και εγώ γράφω σε blog, «γράφωντας» έτσι την ξανθιά…


ΥΓ: Την μορφοποίηση καθώς και την τελική μορφή του άρθρου, την έκανα σε συνεργασία με τον Ghostdog ο οποίος σεβάστηκε πλήρως τις απόψεις μου, δεν άσκησε την παραμικρή λογοκρισία παρα μόνο λειτούργησε "βοηθητικά".


ΓΕΙΑ ΧΑΡΑ.



 
users online